mikhak-surati's title

عیدانه

میخک صورتی — Tue, 23 Mar 2010 15:52:36 GMT

عیدانه :
بهار آمد
ارمغانش بوی سبزه / بوی کاج
پر شده خلوت تنهایی من
با نوای بلبلان
همدمم باش ای دوست
در رقص چمنزار

نوروز 89 بر همگان مبارک باد

گلستان :
مادرم
دوست داشتم
زیر هر گام استوارت
گلی میکاشتم
تا گلستانی شود ماندگار
از ایثارهای تو

اسیری:
نگاه درخشانت
بارقه الماس است
چه دلنشین است
اسیری چشمان تو

Haleloya !!!

میخک صورتی — Wed, 23 Dec 2009 12:27:57 GMT

در آستانه ی میلاد اسوه مهربانی مسیحیان

برای عیســــــــــــی (ع) : Haleloya !!!

زخمهایت بر سر و چشمان من

خونابه هایت را با من تقسیم کن

و تاج افتخارت را هم

آن هنگام که جبراییل نالید

و به یقین یهودا نیز در زجر تو گریسته است

و بر نگون بختی خویش

گل فشانی

میخک صورتی — Wed, 15 Jul 2009 08:35:56 GMT

در سرای پاک تو , جانفشانی کرده ام

با گلان باغچه, مهربانی کرده ام

چشم من از خاک تو توتیایی می شود

با خیال چشم تو , شادمانی کرده ام

سر به خاک کوی تو عاقبت ساییده ام

باغ صاحبخانه را , پاسبانی کرده ام

سالهای بی تو چه با تباهی طی شده

آمدی و پای تو گل فشانی کرده ام

...

و این دو بیت هم:

امروز هوا چه شاعرانه شده است !

ایوان دلم پر از ترانه شده است

پژواک نگاه ساده ات در دل من ...

آغاز دوباره را بهانه شده است

سخن بزرگان

میخک صورتی — Thu, 25 Jun 2009 17:14:10 GMT

مناقب العارفین:
چندین گاه ,
گرد خوان کریمان و پادشاهان میگردی و دم میجنبانی ,
اّخر هیچ استخوان پاره ای
ویا نان ریزه ای
به تو نرسید ؟

مقامات شیخ الاسلام:
خواجه بها’الدین نقشبند را... پرسیدند که :
سلسله شما به کجا میرسد؟
فرمود : از سلسله کسی به جایی نمی رسد!

بهارستان :
طبیبی را دیدند, که هر گاه به گورستان رسیدی ردا در سر کشیدی .
از سبب اّنش سوال کردند!
گفت : از مردگان این گورستان شرم همی دارم ,
بر هر که میگذرم , ضربت من خورده است ,
و در هر که می نگرم از شربت من خورده است .!

خواجه عبدالله انصاری:
فریاد از معرفت رسمی
واز عبادت عادتی
و از حکمت تجربتی
و از حقیقت حکایتی

سلام بر تو

میخک صورتی — Tue, 09 Jun 2009 12:23:51 GMT

سلامی چو بوی خوش آشنایی

به پهنای قلب و دل آریایی

به چشمه , به قرآن , به صاحب زمان

که بویش مصفاست در هر مکان

به آرش به رستم دراین سرزمین

حماسه , دلیری , در ایران زمین

به دریای دل های پر التهاب

به عشق و به عرفان , به آتش ، به آب

به تار و به تنبور و ضرب و به دف

که برده ست شور هم ز سر هم ز کف

به صبح و به آواز , به مهتاب و شور

به برکه , به ماهی , به آبی و نور

به آن اولین پرتو اشتیاق

به گلهای رنگین و زیبای باغ

به لاله , چمن , بلبل و سروناز

به عشق الهی به وقت نماز

…

سلامم به تو هموطن ، روز و شب

تو هستی برایم نشانی ز رب

قصه ی دیروز

میخک صورتی — Tue, 12 May 2009 13:19:19 GMT

دلی دارم بسی تنگ است

در این دنیا فقط جنگ است

نمی خواند کسی دیگر

برایم قصه ای آخر

فقط یک اسب سرخورده

که گشته پیر و پژمرده....(عمو نوروز!)

کجایی تو عمو نوروز

که گویی قصه ی دیروز

دلم می خواهد آرش را

و سهراب و سیاوش را

بگو از سرخی آتش

کمان و تیر آن آرش

همان آرش که برنا بود

همان که تک به دنیا بود

یکی بود و یکی هم ماند

یکی بود و ولی کم ماند

....

بگو آخر عمو نوروز

بگو از قصه ی دیروز

...

میخک صورتی — Wed, 22 Apr 2009 19:04:15 GMT

از ابوسعید ابو الخیر:

ما رفتیم و چهار چیز به شما میراث گذاشتیم:

رفت و روی - وشست و شوی - وجستجوی - وگفت و گوی .

تا شما بر این چهار چیز باشید:

اب در جوی روان باشد - و زراعت دین شما سبز باشد - و شما تماشاگاه خلقان باشید.

از صوفی نامه :

ادمی باشد که قیمت او یک لقمه بود

وادمی بود که قیمت او یک دینار بود

وادمی باشد که قیمت او هر دو جهان باشد

زیرا که:

مرد را به همت قیمت کنند نه به هیئت و صورت

برای پریها

میخک صورتی — Fri, 17 Apr 2009 05:02:48 GMT

چشمهای هرزه بدیمن زشت

سرنوشتم را برای خود نوشت

پای نیلوفر به پای دیو بست

قلب پر مهر مرا آخر شکست

هر چه گفتم با دل من، تا نکرد

اعتنایی او به زاریها نکرد

مهربان داغ دل من راشنید

لطف و مهراو به سویم پر کشید

او که نیلوفر به پای دیو دید

برگ نیلوفر ز پای دیو چید

ابر رفت روی ستاره باز کرد

آن پری آسای غمگین ناز کرد

آخر آن اهریمن بد یمن زشت

غافل از آنکه دل من شد بهشت

در به در شد نامه را او بد نوشت

عاقبت آن بدرود کس هر چه کشت

انتظار سبز

میخک صورتی — Tue, 24 Feb 2009 07:56:47 GMT

دلی دارم بسی تنگ است

برای نیلوفرهای قلبم ، کسی آواز نمی خواند

و آنها خوب می دانند مرادم را

که اسب راهوارش در میان راه

خسته و فرسوده خواهد مرد

بی خبر از انتظار سبز نیلوفر

و دشت بیکران آسمانها